با سری پایین می پرسند:"یه چیزی ازت بپرسم ناراحت نمی شی؟"

با لبخند می فرماییم:"خیر دوست عزیز!...بپرس جانم!" و همچون یک منتظر به دهان مبارکشان چشم می دوزیم...

می فرمایند:"تو با دوست پسرت س.ک.س داشتی؟"

می فرماییم:"جان؟!" و خنده مند می شویم...

می فرمایند...با اصرار هم!:"هان؟؟؟"

ما مرضمان وول می زند...به صورتی!...می فرماییم:"هوممم...آره...چطور؟...مشکلی داری؟...راهنمایی می خوای؟..."...و فکر می کنیم اگر راهنمایی بخواهند چه غلطی بخوریم!...

اون یکیشون می فرمایند:"یعنی به باد دادی؟"

ما دیگر بسیار خنده مند می شویم و از این عبارت دوستمان می آید...می فرماییم:"نمی دونم...شاید با این یکی...شایدم با قبلی!"...می اندیشیم که چگونه بر باد خواهد رفت...!!!

دو نفری از درست بودن حدسشان کیفورند و رو به یکدیگر می نمایند با لبخندی از سر رضایت!...و با دلسوزی مفرط به این بدبخت بی آبرو می نگرند....آآآآه!

می فرمایند...مزین به لبخندی...:"گفتم...به قیافه ت نمی خوره مثبت باشی با این دو تا می گردی!...آخه اصلا رپ گوش نمی دن این دو تا!"

ما در کف معلق می مانیم که منطق بی نظیریست منطقشان!...لبخند می زنیم و بقیه ی مقواهایمان را چسب می زنیم!...

*این من،من نیستما!...رفیقمه...حال کردم اول شخص بنویسمش!...با عکس العملای خودم!...

*من رپ گوش نمی کنم!

*این دو نفر دو تا از رفقای بنده می باشند که در پست پیشین بدان ها اشاره گردید.

*اینو گفتم همینجوری یه چیزی گفته باشم!...دور هم باشیم!

خب که چی؟...نه واقعا می خوام بدونم که چی؟...نشستی همش ناله می کنی گریه می کنی غر می زنی؟...

دیگه بسه...حالا باید استراحت کنی....بخوابی توی تختت...آروم...بدون اشک ریختن...تب تموم شد...درد هست اما...تا دوباره قوی بشی...به درک که کسی نیست کنار تختت...

*دلم می خواست بغلش کنم...!...خب آخه من عاشق رنگ آبیم!...لطفا دیگه آبی نپوش رفیق!...

*من به شدت و به غایت و طرز فجیعی این چند تا رفیقمو دوست می دارم...!یعنی اصلا به صورتی!...کسی به جز بغل کردن راه دیگه ای بلده؟...واسه ابراز احساسات؟...آیا؟...

*در ضمن ما چاکریم داداش!...به صورتی!...ای خدا بگم چی کارت نکنه!...

*شروع ترم....دیدار مجدد انتظامات!...خب منم دلم صندلی سواری می خواست!...

روباه اهلی همیشه بعد از ظهرا دلش تاپ تاپ می کنه...خلبانم همیشه شبا به آسمون زل می زنه...

منم هنوز دستام یخ می کنن...چونه م می لرزه...قلبمو محکم حس می کنم...

شازده چی؟...کسی می دونه؟...

دلم آرامش می خواد....یه آرامش گرم...مهربون....سردمه...

تمام مدت بی قرارم...می تونم چشمامو ببندم و تپشای قلبمو بشمرم...تند می زنه...خسته س...و مدام زیر پاش خالی می شه...می ترسه دیگه از پرواز کردن...

شاد نیستم...شاد نمی شم...هرکاری که می کنم شاد نمی شم...گیر کرده م یه جایی...نمی دونم کجا...

*من قول داده م؟...چه قولی؟...گور بابای قول...مگه بقیه به قولاشون عمل می کنن......دارم آروم آروم ترک بر می دارم...می شنوم صدای پخش شدنشونو...

*مگه من چه گناهی کرده م...؟؟؟